De rol van water in de huidige generatie groene daken is vooral gericht op de functie voor de dakvegetatie en niet op de effecten voor de waterhuishouding. Om groendaken een grotere en wetenschappelijk onderbouwde rol te laten spelen in het stedelijk waterbeheer is in het rapport ‘Groene daken nader beschouwd’ eenduidig omschreven wat de functionele eisen vanuit het waterbeheer aan groen-blauwe daken zijn. In het artikel ‘Van groen naar groen-blauw’ uit Leven op daken wordt aandacht aan het rapport besteed.

Draagvermogen

Nieuwbouw of bestaande bouw, het maakt voor de overgang van groen naar groen-blauwe daken niet uit. De keuze wordt alleen beperkt door het draagvermogen, zo valt in het artikel te lezen. ‘Heeft het dak een beperkt draagvermogen, dan dient een principiële keuze gemaakt te worden; óf minder totale afvoer door meer verdamping, óf reductie van de piekafvoer door meer berging, vertraging, begrenzing of sturing.’ Op nieuwe groene daken met een verzwaarde draagconstructie is het eenvoudiger om de functies van verdampen en reductie van afvoerpieken te combineren. In het uiterste geval kunnen die daken ook zeer extreme buien vrijwel volledig zelfstandig verwerken met een minimale belasting van de omgeving.

Nieuwbouw

In het geval van nieuwbouw is de toepassing van groen-blauwe of blauwe daken in het kader van de watercompensatie dus interessant, concludeert de auteur van het stuk. ‘Door de waterberging dermate groot te maken (rond 70 mm of meer) en de afvoer te sturen of te begrenzen (tot 2 of 3 mm/uur), kan de verplichte watercompensatie op (of onder) maaiveld kleiner of achterwege blijven.’

Van groene naar groen-blauwe daken