In de Programmatische Aanpak Stikstof (PAS) werken rijk, provincies, natuurorganisaties en ondernemers samen aan een evenwicht tussen een veerkrachtige natuur en een gezonde economie. Met de PAS wordt de achteruitgang van de natuurkwaliteit in Natura 2000-gebieden, voor zo ver die het gevolg is van stikstofdepositie, tot staan gebracht en omgezet in herstel. Aan de andere kant wordt er weer ruimte gemaakt voor economische activiteiten in de buurt van die gebieden. Dit meldt de Rijksoverheid in een bericht op haar site.

Aerius

In het artikel ‘Programmatische Aanpak Stikstof: ruimte voor veehouderijen en geld voor natuur’ uit Vakblad Natuur Bos Landschap wordt dieper ingegaan op PAS. Centrale rol in de PAS speelt het model Aerius. Met dit rekenmodel is uit te rekenen hoeveel minder stikstofdepositie er door alle maatregelen zal zijn en daarmee hoeveel de veehouderij mag uitbreiden. Dit met gebruikmaking van nieuwe technieken, de zogenaamde ontwikkelruimte, om uiteindelijk toch minder stikstofdepositie te krijgen in het natuurgebied.

Risicovol

Deze aanpak van de stikstofproblematiek lijkt alleen maar winnaars te hebben; de natuur mag zich herstellen via de herstelmaatregelen, de veehouderij mag weer uitbreiden. De kosten voor het herstel van de natuur zouden terugverdiend worden doordat de bedrijven kunnen blijven groeien. Toch is het ook een risicovol project, volgens het artikel, want het is maar de vraag of de depositie voldoende zal dalen. En in de tweede plaats is er de onzekerheid of het stikstofdepositie snel genoeg zal dalen en of de natuur zich op tijd zal herstellen. De conclusie kan volgens de auteur van het artikel dan ook niet anders zijn dan dat de stikstofdepositie voorlopig eerst zal stijgen en dat het herstel van de natuur, als dat gaat plaatsvinden, er op z’n best achteraan komt.

Monitoring

Iedereen die bij PAS betrokken is onderschrijft dat goed in de gaten moet worden gehouden of de natuur zich wel echt herstelt. En zo niet, dan moet het beleid van de ontwikkelingsruimte worden aangepast. Alle partijen vinden het belangrijk om zowel de ontwikkeling van de economie – en daarmee de uitstoot van stikstof – als die van de natuur te kunnen volgen. Mocht daaruit blijken dat de natuur zich niet herstelt zoals was voorzien, dan zal de tijd leren wie er in dat geval de stekker uit de PAS durft te trekken, zo eindigt de auteur zijn artikel.

PAS niet zonder risico