Visies van studenten op stalontwerp

Tweedejaarsstudent Dier en veehouderij, Daan Köhne, had als uitgangspunt voor zijn visie op stalontwerp de noodzaak van het terugdringen van de stikstofemissie genomen. Daarom ging hij uit van een emissiearm stalontwerp met gescheiden opvang van urine en mest. Gedurende de eerste 100 dagen van de lactatie en rondom het afkalven zouden in zijn visie melkkoeien geen weidegang moeten hebben omdat dit onder meer strijdig zou zijn met een optimale voervoorziening. Vrije keuze om binnen te blijven of naar buiten te gaan zou wel mogelijk moeten zijn voor dieren uit andere categorieën. Hierbij tekende hij wel aan dat vanaf oktober tot april alle dieren binnen moeten zijn. In de herfst, winter en het vroege voorjaar zijn in zijn visie de omstandigheden voor de dieren niet optimaal. Daan Köhne ziet verder graag het gebruik van diepstrooiselboxen, rubber op de roosters en het gebruik van een melkrobot.

Studente Esther Veenstra van de opleiding Diermanagement stelde dat op termijn grootschalige Nederlandse melkveehouderij het toch niet zou redden in een vrije wereldmarkt. Zij ziet meer heil in een focus op de eigen markt met dierenwelzijn als sterk verkoopargument richting de consumenten. Haar inspiratie voor het stalontwerp haalde zij onder andere uit de projecten ‘Kracht van koeien’ en ‘Familiekudde’. Belangrijke aspecten van haar ontwerp waren de mogelijkheid voor de dieren het hele jaar buiten te komen, beschutting in de weiden, doormelken tot aan het afkalven en het gebruik van een melkrobot. Volgens haar zou een stier met de koeien gehouden moeten worden en kalveren langer bij hun moeder. Verder wees zij op het belang van transparantie; burgers moeten kunnen zien wat er op het bedrijf gebeurt. Tenslotte zou een wat lagere melkproductie ook een beter dierenwelzijn betekenen. Esther concludeerde dat in haar ontwerp de koe en het welzijn het uitgangspunt waren terwijl bij Daan dierenwelzijn een van de (belangrijke) randvoorwaarden was.

De gelukkige koe doet er toe