Zorgimkerijen zijn bedrijven en zorginstellingen waar allerlei mensen in een imkersbedrijf een nuttige dagbesteding vinden. Denk daarbij aan (ex-)verslaafden, daklozen, mensen met een verstandelijke beperking, mensen die om welke reden dan ook zijn vastgedraaid of leerlingen van de praktijkschool. In het artikel ‘De mens zorgt, de bij geneest’ uit Bijenhouden komen een aantal initiatiefnemers van zorgimkerijen aan het woord.

Dagbesteding

Zorgimkerijen zijn bepaald geen hype. Zo voert Ferry Schutzelaars al zeker 25 jaar een zorgimkerij, waar sinds enige tijd ook bijenkasten gebouwd worden. Schutzelaars begeleidt een ‘therapeutische werkgemeenschap’ die gevormd wordt door mensen die het om welke reden dan ook niet meer lukt om hun leven structuur te geven. Zijn deelnemers komen bij hem voor een dagbesteding. ‘Wij noemen dat ‘beschermd werken’. Ze komen hier om te werken voor een ander. Voor het bijenhouden zijn de deelnemers vaak niet ‘stevig’ en vakbekwaam genoeg, maar er is rondom de bijenteelt werk zat.’

Contact

Ingrid Kerkvliet uit Nijmegen onderhoudt het project Stadsbijen. Bij IrisZorg, een zorginstelling op het gebied van verslaving, zagen ze in de bijenteelt een interessante dagbesteding voor cliënten. Daarbij zag Kerkvliet haar kans schoon om de bij en haar leefomgeving onder de aandacht te brengen. ‘We wilden de zorg voor mensen combineren met die voor de bijen, het sociale met het groene dus’, zegt ze in het artikel. Door de bijen komen de cliënten op plaatsen waar ze normaal niet komen en dat leidt tot bijzondere dingen. ‘Een treffend voorbeeld is het stadhuis van Nijmegen’, aldus Kerkvliet. ‘Normaal mag je daar niet komen. Dankzij de bijen op het dak wel, en zo komen ze op weg naar het dak in contact met ambtenaren. Opeens stelt een ambtenaar belangstellende vragen over de bijen bij het koffiezetapparaat, terwijl diezelfde ambtenaar de cliënten voortdurend aansprak op hun problemen.’

Bijen 'in de zorg'